Tiende eeuw: Roer, Maasniel, Herten

Bisschop Balderik van Utrecht schonk in 943 het vruchtgebruik van 65 kleinere boerderijen aan zijn schoonzus en haar twee zonen. Die boerderijen lagen in Rura (Roer, later een buurtschap tussen Roermond en Herten), Liethorp (Lerop), Linne, Suletheim, Flothorp (Vlodrop), Assclon (Asselt), Malica (Melick), Nieol (Maasniel) en Curnilo. (Suletheim lag vermoedelijk tussen Sint Odiliënberg, Posterholt en Montfort. Waar Curnilo lag, is onbekend.) We moeten bij deze namen niet per se aan dorpen denken. Op het dunbevolkte platteland lagen versnipperde landgoederen (domeinen). Bij zo’n landgoed hoorden een hoofdboerderij (vroonhof) en een aantal kleinere boerderijen. De bewoners waren halfvrijen – je zou ook kunnen zeggen: halve slaven. Aan de 65 boerderijen van Balderik waren bij elkaar 383 halfvrijen verbonden.
Kort daarna duikt Herten op in een oorkonde. In 968 schonk koningin Gerberga van Frankrijk de vroonhof Hertra met het bijbehorende domein aan de abdij van Reims.

Twaalfde eeuw: Roermond, Merum

In 1130 werd de adellijke dame Reinwidis uit Ruregemunde non in het klooster Rolduc. Twee andere, niet gedateerde vermeldingen van Roermondenaren zijn misschien nog iets ouder: Thiderikus van Ruremunde (in Xanten) en Folmerus Roremunt (in Keulen).
In 1147 schonk de weduwe Luchardis van Mereheym (Merum) een deel van haar bezittingen aan de abdij van Reims om het levensonderhoud van een geestelijke voor de parochiekerk van Herten te bekostigen.

Dertiende eeuw: Ool, Asenray

Volgens een lijst met belastinginkomsten van het graafschap Gelre over 1294/1295 werden heffingen geïnd werden in onder meer Ole (Ool).
In die lijst staan ook ontvangsten van heer Vreduinus van Asenrode. Asenray was oorspronkelijk dus een adellijke bezitting.

Grote afbeelding: anonieme kaart van het Overkwartier van Gelre, 1706-1711. Rijksmuseum Amsterdam.